پیرایه مردان خدا حیدر کرار

آن هم نسب و هم نفس احمد مختار

آن حاجب بار در اسرار پیمبر

آن میر دلیر سپه دین جهاندار

«قوامی رازی»

منبع:

ساقی امشب باده از بالا بریز باده از خمخانه مولا بریز

باده ای بی رنگ و آتش گون بده زان که دوشم داده ای افزون بده

ای انیس خلوت شبهای من می چکد نام تو از لبهای من

محو کن در باده ات جام مرا کربلایی کن سرانجام مرا

یا علی بار دگر اعجاز کن مشت های کوفیان را باز کن

باز کن چشمان ناز آلوده را بنگر این چشم نیاز آلوده را

تشنگی درساغرم لبریز شد زخم تنهایی فساد انگیز شد

آتشی افکند در جان وتنم که این چنین بر آب وآتش میزنم

مرهم ما جز تولای تو نیست یوسفی اما زلیخای توکیست

ای که هردم دم از مولا زنی بر یتیمان علی سر میزنی

بر یتیمان علی پرداختن بهتر از هفتاد مسجد ساختن

شاهد اقبال در آغوش کیست کیسه نان و رطب بردوش کیست

کیست امشب کز علی یادی کند بر یتیمان من امدادی کند

دست گیرد کودکان درد را گرم سازد خانه های سرد را

ای جوانمردان جوانمردی چه شد شیوه رندی و شب گردی چه شد

شیعه گی تنها نماز و روزه نیست آب تنها در میان کوزه نیست

کوزه را پر کن زآب معرفت تا در آن جوشد شراب معرفت

هر چه هستی جان مولا مرد باش گر قلندر نیستی شبگرد باش

حیدرا یک جلوه محتاج توام دار بر پا کن که حلاج توام

شیعه یعنی یک بیابان بی کسی غربت صد ساله بی دلواپسی

شیعه یعنی صد بیابان جستجو شیعه یعنی هجرت از من تا به او

شیعه یعنی دست بیعت با غدیر بارش ابر کرامت بر کویر

شیعه یعنی عدل و احسان ووقار شیعه یعنی انحنای ذوالفقار

 برگرفته از

http://groups.yahoo.com/group/DeleAria/

زیبا ترین کلمه هستی

مظلوم ترین واژه آفرینش

معصوم ترین کلمه وجود

ای روی تو نور بخش خلوتگاهم

یاد تو فروغ دل نا آگاهم

آن سرو بلند باغ زیبایی را

دیدن نتوان با نظر کوتاهم

امام خمینی

 
تو بندگی چو گدایان بشرط مزد مکن

که خواجه خود روش بنده پروری داند

در بهار میتوان تسبیه بلبل را شنید اما افسوس که ما

 سالهاست بلبل را از شهر خود بیرون کرده ایم و فقط در

حسرت صدای او زندگی میکنیم

بمیرید، بمیرید، در این عشق بمیرید

در این عشق چو مردید، همه روح پذیرید

بمیرید، بمیرید، وزین مرگ مترسید

کزین خاک برآیید سماوات بگیرید

بمیرید، بمیرید، وزین نفس ببرید

که این نفس چو بند است و شما همچو اسیرید

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید، همه شاه و امیرید

بمیرید، بمیرید، وزین ابر برآیید

چو زین ابر برآیید همه بدر منیرید

خموشید، خموشید، خموشی دم مرگ است

هم از زندگی است این که زخاموش تفیرید

مولوی---برگرفته از سایت تبیان

باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است
باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

روزي كــه شــد بــه نيـــزه ســر آن بزرگـــوار
خورشــــيد ســــر برهنــــه برآمــــد زكوهســــار

اين كشته فتاده به هامون حسين توست
وين صيد دست و پا زده در خون حسين توست

استاد محتشم كاشاني

سلام بر مهدی